Home
la lng
April 18, 2010
Eto na naman ako. Bumabalik.. ewan ko ba.. bumabalik lang ata ako dito pag depress ako. Lahat naman tayo may ginagawang paraan para makakalimutan ang pagkadrepress.. siguro ito yung way ko para maibsan ang lungkot na nararamadaman ko. Minsan feeling ko nagtatampo na tong tipaan ehh. Kasi naalala ko lang siya pag depress ako.. Wag ka na magtampo. Dapat nga happy ka di ba? Kasi kaw lang pwede ko puntahan pag ganitong time. Ikaw lang ang aking maasahan sa mga oras na nakakalungkot.. Sa totoo lang di naman ako pwede magpakita ng lungkot. Isa iyon sa kahinaan. Ayoko masabihan ng mahina. Nakakalalake e. putsa 24 ka na tapos magsasabi ka pa na nalulungkot ka sa ibang tao. Kumusta naman yun. Don’t get me wrong.. syempre merong guys na ganun. At di ako kasama dun. Pa macho effect ba. Di maiiwasan maging malungkot. Paano ka sasaya kung di mo mararanasan ang lungkot di ba? WHAT GOES UP MUST COME DOWN, AND THERES NO OTHER WAY FROM THE BOTTOM BUT TO GO UP… parang gulong. Yeah I know gasgas na pero naniniwala ako dito… I may stay longer sa baba pero tataas pa din yun kahit papaano. So right now im waiting to go up again. Nakakaexcite weeeeeee… I hope it will come soon.
pilipinas
December 2, 2009finally arrived here in the phl…. i dont wanna leave again but the truth hurts, kailangang bumalik. to get a better job. kaya lulubus lubusin ko na. sensya na kung di ako nakaka ol lagi. i just wanna spend most of my time outside. i wanna be with my friends almost everyday. i wanna feel the old days.i wanna feel na i belong again here.. i know mad ka sa akin or maybe ayaw u na ako makausap… i truly understand. please understand me also.. pano. alis na ako. medyo my tama n nmn e…….. bye. till nxt time… i misssssssssssssssssssssssss uuuuuuuuuuuuuu blog site ko hahah… nainlab ampotpot






